In 2004 was voor ‘t spaarkaske ”De Moedige Statietrappers” uit Zandvliet een jubileumjaar.

Deze toch wel opmerkelijke maatschappij vierde in 2004 hun 75 jarig bestaan. Dat is niet niks. Normaal gezien zou de maatschappij de naam ”Koninklijke” mogen dragen. Het probleem is echter aantonen dat de maatschappij zolang bestaat. Destijds was een ”vergunning tot teren” verplicht.

Die vergunning zou afgeleverd zijn voor de laatste zaterdag van maart in 1929. Na een speurtocht langs diverse archieven van 't Stad moeten we alle hoop laten varen. Het archief van de gemeente Zandvliet is bij de overgang naar Antwerpen zo goed als niet bewaard gebleven, om niet te zeggen vernietigd. De oudste foto (teruggevonden bij nazaten van één van de stichters) is van 1930.

Niet getreurd, wat belangrijk is dat de maatschappij floreert als nooit tevoren. Toen in maart 1929, vijf kameraden en stamgasten van café 't Wit Paard, de eerste maal het teerfeest organiseerden en de oprichting realiseerden, konden ze natuurlijk niet voorspellen hoe lang dit spaarkaske zou stand houden. Met de gekende polderse vasthoudendheid hebben ze de tijd getrotseerd en een bloeiende vereniging achtergelaten. Deze vijf waren Harry V.D.Maegdenberg, Louis Adriaenssen, Cloots Frans, V.D.Venne Jaak en Wils Willem. Het ontstaan van de naam van de maatschappij is vrij simpel. Het toenmalig café ”'t Wit Paard” was gelegen aan de statie, de eindhalte van tram 77. Vele mensen moesten met den tram gaan werken en ”stapten” tezamen met diegene die in de polder werkten ”moedig”richting statie. De naam ”Moedige Statietrappers” lag toen dan ook voor de hand.

Allerlei activiteiten lopen als een rode draad door de geschiedenis van de Statietrappers. Teerfeesten, uitleg, kermis, kerstfeest enz. behoren tot de mogelijkheden om ”verzamelen te blazen” en de bloemekes buiten te zetten. Waarschijnlijk geïnspireerd door het grote poldergebeuren nl. het ganzerijden, werd er zelfs een keer ”konijn” gereden, Jaak Venne werd toen koning. Het is bij een éénmalig optreden gebleven. Men was er altijd op uit om met de leden een gezellige, kameraadschappelijke sfeer te creëren en veel plezier te beleven. Heden ten dagen staan deze waarden nog steeds hoog in het vaandel bij De Statietrappers.

Nog voor wereldoorlog 2, stopte Jan Van Everbroeck (Jan De Frutter) met het café ‘t Wit Paard. De Statietrappers verhuisden naar café De Volle Ton, enkele huizen terug in de straat. Tijdens de oorlogsjaren stonden de activiteiten van 't kaske op een laag pitje. Na deze wereldbrand schoten alle verenigingen terug wakker. De verschrikkingen van die periode overleefd, apprecieerde men elk initiatief tot organiseren van festiviteiten allerhande. Toentertijd waren Sooi Hendrickx en zijn vrouw Tilleke de uitbaters van De Volle Ton. De Statietrappers ontbraken niet op 't appél. Ongetwijfeld een glorietijd voor de maatschappij die, onder het toenmalig voorzitterschap van Jaak Venne, verschillende hoogdagen kende. Twee van de stichters waren toen niet meer van de partij maar samen met Frans Cloots en Wils Willem, kende het 't kaske een ongekende bloei.

Het jaarlijks kerstfeest werd destijds gelanceerd. De toen vele kroostrijke gezinnen (Paardekam, Ameye, Cloots, Struyf om er maar een paar te noemen) leverden kinderen genoeg om een recordaantal van 52 te realiseren die allen op 25 december stonden aan te schuiven voor hun kerstcadeau. Hoe ze het geld daarvoor bijeen kregen is tot op heden nog steeds een raadsel. Geruchten gaan dat er wel eens een varken werd ”uitgeslacht” om bij te spijzen. Een mooie traditie wil ook dat het feest wordt geopend met een kerstboodschap, afgelezen door één van de kinderen.

De dag van het teerfeest gingen de Statietrappers van de éne café naar de andere vooraleer met de benen onder tafel te schuiven. Deze gewoonte heeft een tijd stand gehouden maar werd na verloop afgeschaft. Wel gingen er stemmen op om dit nog ooit eens terug te organiseren.

De Paas brunch ter gelegenheid van het 75 jaar leek het goede moment. Een accordeon werd ingehuurd en zoals er vroeger werd getrouwd, werd met heel de bende de café's afgedweild. Het werd een groot succes, mede door het tegelijk lanceren van het nieuwe lijflied dat uit volle borst werd meegezongen.

Het staminee werd na Sooi overgelaten aan Jos Ameye en Wiesa. De maatschappij bleef maar groeien. Het welzijn van een spaarkaske als de Statietrappers hangt af van een vriendenkring uit vast cliënteel, en de uitbating van een volkscafé. Als dat niet marcheert, gaat er niets. De initiatieven die uitgaan van bestuur en cafébaas zijn van levensbelang voor zulke maatschappijen. In de huidige tijd wordt het steeds moeilijker om mensen te boeien en warm te maken voor het verenigingsleven. Het vergt grote opofferingen van bestuursleden met dikwijls weinig appreciatie in de plaats, ook hier zijn de Statietrappers weer een uitzondering. Omdat ze vlug tevreden zijn en goedlachs kun je veel bereiken.

De teerfeesten van 't spaarkaske zijn een verhaal apart. De cafébaas kan er van meespreken. Eens de DJ goed is gelanceerd is het een hele heksentoer om de Statietrappers naar huis te krijgen. Het is ook stilaan gegroeid in de tijd. Jarenlang kookten Colette De Hert en Roos Neiman belangeloos voor de vereniging. De mensen hadden niet zo veel toentertijd en een gratis maaltijd voorgeschoteld, in groep met de vrienden, gespoeld met de nodige biertjes werd alom geprezen.

De kokkinnen sprokkelden de eetwaren met giften van één of andere boer uit de buurt of met materiaal uit eigen hof. Het vlees werd aan zeer democratische prijzen geleverd door een bevriende beenhouwer. De dagen voorafgaand en de avond van het teren zelf stonden Colette en Roos onversaagd aan de kookpot en waren pas tevreden als iedereen was voldaan.

Toen Willem en Colette in 1989, 50 jaar getrouwd waren ('t spaarkaske was toen 60), kondigden zij aan dat hun tijd was gekomen om de fakkel door te geven. Na het overlijden van voorzitter Louis Struyf, was alles wat zwaar geworden om te beredderen (zij waren toen 80 en 78 ! ). Het nieuwe bestuur voerde direct enkele veranderingen door en nu worden de teerfeesten verzorgd door een traiteur. Het principe van ”verniet teren” is echter gebleven. Men moet er geen tekening bij maken dat er wel wat moet gebeuren om de nodige fondsen te verzamelen. Tegelijk werd ook de limiet van 40 leden vastgelegd, om de doodeenvoudige reden dat anders de Volle Ton te klein werd om te teren. Sindsdien bestaat er dan ook een wachtlijst om toe te treden als lid van het spaarkaske. Deze maatregel heeft men spijtig genoeg moeten nemen uit pure noodzaak, om de zaken in de hand te houden. In maart '89 was het eigenlijke houten kaske aan de muur trouwens aan vervanging toe en werd ineens een nieuw opgehangen met maar 40 nummers ter beschikking.

Ter gelegenheid van het 65 jarig bestaan werd de helft van de Volle Ton verbouwd en werd een knappe fototentoonstelling gehouden met betrekking tot leden, gebeurtenissen, anekdotes, vieringen enz. Tevens werd toen het huidige wapenschild voorgesteld. De toenmalige tulpenvelden van de Noordland polder, stichtingsdatum 1929 en de twee wapenschilden van Zandvliet, spelen hierin een hoofdrol. Van dit wapenschild werden toen speldjes gemaakt en de leden dragen deze met een zekere trots. Op enkele verzamelaars na, trouwens de enige bezitters.

Het nieuwe bestuur stond voor een zware opdracht om evengoed te doen als het oude. De nodige fondsen verzamelen was de eerste prioriteit. Geld om te kunnen teren, kerstgeschenken voor de kinderen en de vrouwen, en de normale werkingskosten van een vereniging kunnen betalen, dat was de boodschap. Er werden allerlei activiteiten gepland.

Zo ondermeer kon men wel eens, als het Keizerschap van de ganzerijders in Zandvliet was, hun opgekalfaterde triporteur tegen komen met een big of enkele konijnen ter schatting. Tijdens de paas periode kan men in de Volle Ton paaseitjes aanschaffen waaraan een aantal prijzen zijn verbonden. Maar op de eerste zondag van augustus kan je ook sinds '89 inschrijven voor de intussen vermaarde fietsrally. Met deze zoektocht kan men een sportieve, gezellige familiedag beleven die zich verspreid naar alle hoeken van onze contreien, binnen een aanvaardbare straal voor zowel ouderen als kinderen. Zowel Ossendrecht, Putte, Hogerheide, Huybergen, Stabroek, Kapellen, Kalmthout en natuurlijk Zandvliet en Berendrecht, zijn de revue al gepasseerd.

Bij aankomst wordt de zoektocht afgesloten met een reuze barbecue. Er zijn gratis rondritjes per koets voor de kinderen of een andere animatie. Het deelnemersaantal ligt de laatste jaren op 200 à 250 fietsers. Een goeie score waar de organisatie tevreden mee is, maar er kunnen er nog altijd bij.

Het huidig bestuur is zeker niet van plan om op hun lauweren te gaan rusten. Allerlei plannen zijn nog niet tot ontplooiing gekomen en na deze viering worden de koppen bijeengestoken om het beleid uit te stippelen voor de komende jaren. Misschien is het tijd om enkele nieuwe ideeën vorm te geven. Misschien blijft alles beter bij het oude. Maar zonder vernieuwing en verruiming van activiteiten wordt het een sleur en tempert men het enthousiasme van de leden. Ons jubileumjaar is nog niet teneinde. De Statietrappers, van 1929 gevestigd aan de vroegere tramstatie van Zandvliet, hebben de een benijdenswaardige toekomst. De diversiteit van de leden, enthousiasme van alle helpers en inzet van het bestuur, garandeert een boeiende en bloeiende vereniging die volop gaat voor een 100 jarig bestaan.

De huidige 40 van ”De Moedige Statietrappers” (februari 2010):
1 - Van Aerde Marc
2 - Cloots Louis
3 - Van Opstal Jan
4 - Lamoen Francois
5 - Willebrords Patrick
6 - Verresen Rudi ( Bestuurslid)
7 - Van Campen Jacobus (Schatbewaarder)
8 - Geuens Laurens
9 - Smeyers Willy
10 - Mertens Gilberte
11 - Cloots Bruno (Voorzitter)
12 - Fissers Alfons
13 - Kussé Bob
14 - Wouters Tini
15 - Geerts Alfons
16 - Vliegen Sylvain (Bestuurslid)
17 - Van Uffelen Jeannine
18 - Jongelenen Bernard
19 - Brands Corry
20 - Struyf Eddy
21 - Sebrechts Maria
22 - Schouwaerts Jos
23 - Vandeperre Andy
24 - Cloots Marleen
25 - Struyf Marie-Jose
26 - Jordaens Maria
27 - Hugens Marleen
28 - Van Kampen Stan
29 - Snelders Alois
30 - Vermaelen Lieve
31 - Struyf Leo
32 - Van Dijck Dirk
33 - Brauns Monique
34 - Daems Patrick
35 - Clarijs Tinny
36 - Struyf Frank (Secretaris)
37 - Schuybroek Walter
38 - Van Wezel Richard
39 - Sleymer Rosa
40 - Van Daele Christel